معرفی اثر
تُرنگ، نام گیلکی قرقاول تالشی، یکی از باشکوهترین پرندگان جنگلهای هیرکانی است؛ پرندهای که حضورش با سلامت زیستبوم پیوند خورده است و بیش از هر زمان دیگری به حفاظت نیاز دارد چرا که از بومیترین زیرگونههای ایران محسوب میشود.
خطوط سیال پسزمینه با اکسیداسیون ورق طلا شکل گرفتهاند؛ فرآیندی که با ایجاد بافتها و تغییرات طبیعی رنگ، حس گذر زمان، رطوبت جنگلهای هیرکانی و جریان پیوستهی حیات را در اثر تداعی میکند. درخشش کنترلشدهی طلا نیز با تغییر زاویهی نور، تجربهای پویا و زنده از اثر به وجود میآورد.
اکسیداسیون ورق طلا، بافتی کهن و زمانخورده پدید آورده که یادآور قدمت جانوران بومی و مهاجران دیرینه این سرزمین است.
