سراب

«سراب» از مجموعه «مادر زمین» روایتی از مرز باریک میان واقعیت و خیال است؛ جایی که آب، آسمان و زمین در انعکاس یکدیگر حل می‌شوند. خط افق، جهان را به دو بخش تقسیم نمی‌کند، بلکه نقطه‌ای است که در آن عناصر طبیعت به وحدت می‌رسند.
لایه‌های رنگ با حرکت‌های آزاد و عمودی، جریان زمان، باران، فرسایش و خاطرات زمین را تداعی می‌کنند که گران است و مادر. در میان این گستره، درخت سپید همچون نشانه‌ای از حیات و امید می‌درخشد؛ حضوری که حتی در میان آشوب رنگ‌ها، استوار و زنده باقی مانده است.
«سراب» از مخاطب دعوت می‌کند تا به لایه‌های پنهان زمین، آب و زمان بیندیشد.