پَراَتین

پَراَتین به معنای پرواز کردن است در زبان گیلکی

نام این پرنده خوتکا است…

خوتکا از کوچک‌ترین، چابک‌ترین و پرجمعیت‌ترین اردک‌های وحشی ایران است که تالاب‌های گیلان را به‌عنوان زیستگاه زمستانی خود برمی‌گزیند. حضور این پرنده، نشانه‌ای از سلامت و پویایی اکوسیستم‌های آبی است و یادآور پیوند دیرینه‌ی انسان، آب و حیات در شمال ایران است.

در این اثر، پرواز خوتکا با الهام از ترکیب‌بندی و لطافت نقاشی‌های خاور دور روایت شده است. نقوش تزیینی پیرامون اثر، همچون قابی ارزشمند، بر جایگاه این پرنده در طبیعت تأکید می‌کنند و نگاه مخاطب را به گوهری زنده و شکننده معطوف می‌سازند.

اکسیداسیون ورق طلا در پس زمینه، بافتی کهن و زمان‌خورده پدید آورده که یادآور قدمت جانوران بومی و مهاجران دیرینه این سرزمین است و همچنین حس رطوبت‌زدگی و فرسایش طبیعی این زیست‌بوم.

این قاب لحظه ی گسستن خوتکا از سطح آب و آغاز پرواز در مواجهه با خطر را به تصویر می کشد. در همین لحظه پدیده ی «آینه بالی» آشکار می شود؛ بسیاری از گونه‌های خوتکا نر و ماده در میان شاه پرهای خود چند پر رنگین بسیار براق دارند. که به آنها آینه بالی یا (Speculum feathers) می گویند. رنگ آبی براق این پرها نسبت به رنگ شاه پرهای دیگرشان بسیار متمایز و مشخص است و چه در زمان پرواز و چه در زمانی که بالها را برای استراحت جمع کرده اند، دیده می شود. کاربرد آینه بالی برای آن است که وقتی دشمنی به آنها نزدیک شد با به پرواز درآمدن خوتکایی که دشمن را دیده انعکاس نور آینه بالی براق به سایر خوتکاها خبر از حضور دشمن می دهد و همه با پرواز سریع از سطح آب جدا شده و مهلکه را ترک می کنند.

ضروری است از زیستگاههای این پرنده حفاظت شده و از شکار بیش از حد آن جلوگیری کرد.